Aplikuj.
Ipplied zajmie się resztą.

Nie. Twoje zgłoszenia, notatki, kontakty i załączniki zostają na Twoim telefonie. Nie ma konta, serwera ani cichej synchronizacji — a więc nie ma czego usuwać gdzie indziej w dniu, w którym odinstalujesz aplikację.

Żadnej. Nic z tego, co piszesz, nie trafia do modelu. To, co aplikacja „zgaduje” — godzinę rozmowy w „Rozmowa o 14:30”, pensję w tekście, stanowisko w tytule ogłoszenia — wynika z reguł napisanych ręcznie, które działają na urządzeniu i rezygnują, gdy mają wątpliwości.

Eksportujesz plik JSON i otwierasz go na nowym urządzeniu. Import proponuje dwa jasne tryby: dodać nowe, co niczego nie nadpisuje, albo zastąpić wszystko, co mówi wprost. Istnieje też eksport CSV, do arkusza kalkulacyjnego. Przejście z iPhone’a na Androida — albo odwrotnie — odbywa się tym samym plikiem.

Cztery rzeczy, a rozróżnienie, które się liczy, jest takie: trzy da się wyłączyć, jednej nie. Te trzy to szukanie logo firmy na podstawie jej nazwy, czytanie strony ogłoszenia, którego link właśnie wkleiłeś, i odnalezienie publicznego wpisu firmy w rejestrze handlowym — wielkość, rok założenia, postępowania upadłościowe. Wychodzą na Twój gest, a jeden przełącznik zamyka wszystkie trzy, w Ustawienia → Prywatność. Czwarta to anonimowy pomiar oglądalności — że sesja się zaczęła, na jakim systemie i w jakim języku: pięć nazw zdarzeń i liczniki częstotliwości, pod losowo wylosowanym identyfikatorem. Nic do nich nie jest dołączone — ani Twoje stanowiska, ani firmy, ani kwoty, ani nawet ekrany, które otwierasz —, a tego nie da się wyłączyć — wolimy to powiedzieć, niż postawić przełącznik, który niczego by nie zatrzymał. Szczegół, wiersz po wierszu, jest w polityce prywatności.

Nie spuchnie. Zamknięta aplikacja trafia do archiwum po 30 dniach bez ruchu: odmowa otrzymana dziś rano to wiadomość tygodnia, ta sama odmowa miesiąc później to wiersz do przewinięcia. Nic nie jest usuwane, a jeśli zdecydujesz, możesz trzymać aplikację na oku.

Tak. Bez abonamentu, bez zakupów w aplikacji, bez reklam i bez wersji okrojonej. Nie ma czego monetyzować: Twoje zgłoszenia nie opuszczają urządzenia, a to, co aplikacja mierzy o sobie, jest anonimowe i nie jest sprzedawane.

Ipplied mówi w trzynastu językach — francuskim, angielskim, niemieckim, hiszpańskim, włoskim, niderlandzkim, portugalskim (europejskim i brazylijskim), polskim, szwedzkim, duńskim, norweskim i tureckim — i zna dwadzieścia cztery kraje Europy i obu Ameryk, a także Turcję. W każdym z nich umowy, benefity i miasta są te z danego kraju: „Na czas nieokreślony” w Polsce, „Contractor” w Stanach Zjednoczonych. Wynagrodzenie wpisujesz w dowolnej walucie, a aplikacja nigdy nie przelicza: dwóch pensji w dwóch walutach nie da się porównać — i aplikacja to mówi.